Onze jongens hielden stand in Brugge op de interclub

Een dag nadat de WIBO-damesploeg tevergeefs het beste van zichzelf had gegeven in Zwevegem, trokken de heren van WIBO naar Brugge voor hun Beker van Vlaanderen (of interclub). Het zo goed mogelijk doen en vooral in tweede landelijke blijven, dat was de boodschap!

De 400m horden stond als eerste op het programma. Kristof De Decker werd na een moeizaam begonnen race 5de in zijn reeks met een tijd van 63.66, goed voor 5 punten.

Intussen waren ook al enkele kampnummers begonnen. Aan de hoogspringstand deed scholier Jasper Callewaerts wat van hem werd verwacht: hij overschreed 1m50, wat 4,5 punten opleverde.

Björn De Decker wou blijkbaar niet al te veel tijd verliezen en nam dus maar aan twee disciplines tegelijkertijd deel: het hinkstapspringen en het kogelstoten. Na een ferme aanloop, één grote hink, stap en sprong, landde hij 13m91 verder in de zandbak en kon hij met een gerust gemoed een vijftigtal meter verderop gaan kogelstoten. De overwinning en de 13 punten waren binnen, al was het deze keer nipt, want één atleet kwam met een sprong van 13m84 wel heel dichtbij. Ook bij het kogelstoten bracht Björn met 11m44 nog 8 punten extra binnen. Van een goed rendement gesproken!

Het tweede loopnummer was de 400m. Rik Eysackers, die in de eerste reeks in de binnenbaan startte, slaagde er niet in aansluiting te vinden bij de rest van de groep en strandde met 57.33 op de laatste plek.

Tim Molkens, speerwerper van dienst, haalde het uiterste uit de kan met een worp van 29m63, maar ook dat levertje slechts één puntje op.

En toen was het tijd voor het koninginnenummer, de 100m sprint. Geen WIBO-atleet op de afspraak (onze hoop is gevestigd op de nieuwe lichtingen die er de volgende jaren aankomen!). Maar dat was zonder supermaster Cris Nauwelaers gerekend. Hij kwam eigenlijk als supporter, had geen spikes bij en geen startnummer, maar bemachtigde toch een vervangingsnummer bij het secretariaat en stelde zich Usain-Boltgewijs op aan de start, naast kereltjes van zo’n slordige 45 jaar jonger…. Na het startschot stond hij gewoon recht en liep op z’n dooie gemakje richting finish. Wat alweer een puntje opleverde! (als supporter meekomen naar een interclubwedstrijd doe je dus op eigen risico, nvdr)

Zoon Wouter Nauwelaers trad even later aan op de 800m. Door zijn recente verhuizingsbezigheden had hij zich niet optimaal kunnen voorbereiden maar aan strijdlust ontbrak het hem niet. Letterlijk! In de laatste rechte lijn week zijn directe concurrent uit en volgde er wat duw- en trekwerk. Het resultaat: Wouter werd 10de op 2 hondersten van een seconde van de 9de en kreeg daar 3 punten voor.

Terwijl Kevin Janssens (nee, niet de acteur) zich opwarmde voor het discuswerpen en Kristof De Decker, met de 400horden nog in de benen, zich klaarstoomde voor het verspringen, stonden de middellange en lange afstanden op het programma. Een kolfje naar de hand van de WIBO-masters.

Marathonspecialist Wim Herman (of vooral zijn trainer?) wou wel eens weten wat hij waard was op de 1500m. Met zijn gloednieuwe loopspikes maar zonder WIBO-shirtje (oei, niet aan gedacht) en zonder startnummer (moet dat echt?) en dus twee onvoorziene sprintjes richting sporttas, kwam hij bijna te laat voor de start. En terwijl alle atleten supergeconcentreerd op het “op uw plaatsen” stonden te wachten, keek Wim rustig in het rond of er nog interessante mensen te bespeuren waren in de omgeving. U hebt het al begrepen, bij de start ging Wim niet meteen vooraan lopen! Het tempo lag behoorlijk hoog en hoewel hij laatst liep, kwam hij na elke ronde sneller door dan gepland. 300 meter voor de finish bedroeg de achterstand op de voorlaatste, die de uitputting duidelijk nabij was, 20 à 30 meter. Wim zette een verschroeiende inhaalbeweging in maar ook de tegenstander stak nog een tandje bij. Uiteindelijk moest Wim ondanks een supertijd (correctie: supertijd voor een master van bijna 45 jaar) van 4’24.84 en op slechts 40 honderdsten na de voorlaatste, het onderspit delven en zich met één puntje tevreden stellen. Maar hij kon met spreekwoordelijk opgeheven hoofd de piste verlaten.

Mark Borms, met voorsprong de oudste van het pak, liep een zeer regelmatige 3000m. Hij kon bijna de hele tijd in een groepje van drie blijven, al moest hij elke ronde na een bocht met meewind even afhaken en weer terugkomen. Toen de twee anderen van het groepje een laatste versnelling inzetten, moest Mark de rol lossen. Met een zeer degelijke 9’54.42 liet hij nog één atleet achter zich en bracht hij twee punten binnen.

Onze laatste master, Karim Fares, nam de 5000m voor zijn rekening. Ook hij kon zich in een groepje nestelen en draaide erg regelmatige rondjes (12,5 in totaal!). Hij kon zelfs nog enkele, veel jongere, atleten voorbijsnellen. Zijn 8ste plaats en eindtijd van 16’36.09 leverden 5 punten op.

Na al het mastergeweld op de lange afstand, volgde het laatste individuele loopnummer: de 200m sprint. Jander Vermeir, net senior geworden, schoot als een pijl uit de startblokken en werd in zijn reeks derde in 24’23, genoeg voor 4 punten.

De laatste twee kampnummers konden nog enkele broodnodige punten opleveren. Kevin Janssens deed alvast wat hij moest. Hij slingerde de discus 32m84 ver, voldoende voor 8 punten. Kristof De Decker sprong ver genoeg voor nog eens 7 punten extra: 5m92.

En toen was het bang afwachten op het voorlopige eindtotaal. Net voor de twee aflossingswedstrijden kwam WIBO 3,5 punten tekort om niet op de laatste plaats te eindigen (en dus te zakken naar de laagste afdeling).

Op 4x100m snelden Jander Vermeir, Jasper Callaerts, Kristof De Decker en Björn De Decker naar een 8ste plaats, goed voor 5 punten. En op de fel bevochten 4x400m lieten Wouter Nauwelaers, een supersnelle Tim Molkens, Rik Eysackers en een zichzelf overtreffende Jasper Callaerts nog één team achter zich, waardoor WIBO ook in het eindklassement op de 11de plaats eindigde en volgend jaar in dezelfde reeks mag aantreden.

Proficiat aan alle deelnemers en ook hartelijk dank aan de supporters die alle deelnemers luidkeels hebben aangemoedigd!

De volledige uitslag vind je hier.